လူထုထဲက သံမဏိကေလာင္တစ္ေခ်ာင္းေၾကြလြင့္

၁၇.၆.၂ဝ၁၂ (တနဂၤေႏြေန႔) ည (၁၁း၃ဝ) နာရီအခ်ိန္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ 
လူသိမ်ားထင္႐ွားေသာ ထြန္းလင္းေတာက္ပသည့္ ၾကယ္တစ္ပြင့္ (သို႔) 

သံမဏိကေလာင္တစ္ေခ်ာင္းျဖစ္သူ သတင္းစာဆရာ လူထုစိန္ဝင္း အသက္ (၇၂)ႏွစ္  
သည္ SSC ေဆး႐ံု၌ နာတာ႐ွည္ အဆုတ္ေဝဒနာျဖင့္ ကြယ္လြန္သြား ခဲ့သည္။ ဆရာ၏ 
စ်ာပနအား ၁၉.၆.၂ဝ၁၂ (အဂၤါေန႔) ေန႔လည္ (၂းဝဝ) နာရီအခ်ိန္တြင္ ေရေဝးသုႆန္၌

 နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)မွ ဒု-ဥကၠ႒ ေဒၚသန္းျမင့္ေအာင္၊ ဦးရဲလြင္(မဇိၩမလိႈင္း)ႏွင့္ ကိုေဆာင္းဦး လိႈင္တို႔ႏွင့္အတူ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) အသင္းသား/သူမ်ားမွ တာဝန္ယူေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ စ်ာပနအခမ္းအနားတြင္ သတင္းစာဆရာႀကီး ဦးဝင္းတင္ 
(ဟံသာဝတီ)ႏွင့္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုႏိုင္တို႔မွ 

ဆရာလူထုစိန္ဝင္းအား အမွတ္တရစကားမ်ားျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳေျပာၾကား ခဲ့ၾကသည္။ စာေပေလာကသားမ်ား၊ ေ႐ႊညဝါဆရာေတာ္ႏွင့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၊ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား၊ ေက်ာင္းသားသမၼဂမ်ား၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္ႏွင့္ ျမန္မာ့
လူမႈေရးနယ္ပယ္ အသီးသီး မွ ပညာ႐ွင္မ်ားႏွင့္ ဆရာလူထုစိန္ဝင္းအား ေလးစားခ်စ္ခင္ ၾကည္ညိဳၾကသည့္ ဧည့္ပရိသတ္မ်ားစြာျဖင့္ စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပခဲ့သည္။

ဆရာလူထုစိန္ဝင္းသည္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ျမန္မာ့စာေပေလာကတြင္ စာအေရးႏိုင္ဆံုး
ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးအျဖစ္ ထင္႐ွားသူျဖစ္သည္။ ဆရာသည္ ပံုမွန္အားျဖင့္ တစ္ရက္လွ်င္

 ေဆာင္းပါးႏွစ္ပုဒ္ႏႈန္းျဖင့္ ေဆာင္းပါးမ်ား ေန႔စဥ္ေရးသားခဲ့သည့္ ဝါရင့္သတင္းစာဆရာတစ္ဦးျဖစ္သည္။

ဆရာလူထုစိန္ဝင္း၏ -

“အာဏာပိုင္ဆိုတဲ့ စကားလံုးေၾကာင့္ ျပည္သူ႔ဝန္ထမ္းေတြက သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ 

႐ံုးတစ္လံုး၊ ဓါးတစ္စင္းနဲ႔ အာဏာပိုင္စိုးတဲ့ အ႐ွင္သခင္အျဖစ္ မွတ္ယူသြားတတ္ၾက

တယ္။ သူတို႔ကို လစာရိကၡာ ေပးထားၾကတဲ့ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားကို ေက်းေတာ္မ်ိဳး ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးအျဖစ္ သေဘာထားၿပီး အာဏာ ပါဝါျပ ဟိန္းၾကေဟာက္ၾကတယ္။ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားကို ရင္ဝယ္သားကဲ့သို႔ သနားၾကင္နာရမယ္ဆိုတဲ့ အေျပာအဆို အသံုးအႏႈန္းမ်ိဳးကိုလည္း ေပ်ာက္ေအာင္လုပ္ရပါမယ္။ အစိုးရက မိဘမဟုတ္ဘူး။
 ျပည္သူကသာ မိဘျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားကို နားထဲစြဲေအာင္ လုပ္ေပးဖို႔လည္း အထူးလိုအပ္ပါတယ္။ ဒါမွ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္မွာပါ။” ဆိုသည့္ အေရးအသားသည္ ျပည္သူမ်ားအတြက္ အသိဉာဏ္ တံခါးကို ပြင့္ေစခဲ့သည့္ စကားရပ္

တစ္ခုျဖစ္သည္။

ဆရာလူထုစိန္ဝင္းသည္ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရးနယ္ပယ္မ်ားတြင္ မွားယြင္း လြဲေခ်ာ္ေနသည္

မ်ားအား ရဲဝ့ံျပတ္သားစြာ ေဖာ္ထုတ္ေရးသား ေျပာဆိုၿပီး အစဥ္အၿမဲ အမွန္တရားဘက္မွ ရပ္တည္ခဲ့ၿပီး စာေပနယ္ တြင္ သံေယာဇဥ္ႀကီးစြာျဖင့္ မျပတ္တမ္း ဆံုးမသြန္သင္ရင္း ဇရာႏွင့္ ဘယာဝင္ေရာက္ၿပီး ဇြဲသတၱိမေလ်ာ့ တမ္း ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ အသက္ငင္ငင္႐ွိသည့္အထိ ကိုယ္တိုင္ေရး သမိုင္းမွတ္တိုင္တစ္ခု တာဝန္ ေက်ပြန္ခဲ့သူ အစဥ္အၿမဲ အမွန္တရားဘက္မွ ရပ္တည္ခဲ့ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ သံမဏိကေလာင္တစ္ေခ်ာင္း အျဖစ္ လူထုအတြက္၊ အမွန္တရားအတြက္၊ ေကာင္းရာလုပ္တဲ့သူ၊ မွန္တဲ့အလုပ္လုပ္တဲ့သူ လူထုထဲက လူထုလမ္းျပၾကယ္တစ္စင္း ေၾကြလြင့္သြားျခင္းအတြက္ ေကာင္းေသာလားျခင္းျဖင့္ ေကာင္းရာ

သုဂတိ လားပါေစဟု ဆုမြန္ေတာင္းရင္း …. ႐ိုေသစြာျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳဦးၫြတ္လိုက္ရ

ပါေတာ့သည္။